Wybrane festiwale i nagrody /Selected awards and festivals: 2008 – IDFA, International Documentary Film Festival Amsterdam – Nagroda publiczności /Audience Award

Caye pochodzi z dobrej, wywodzącej się z klasy średniej rodziny, która nic nie wie o tym, że Caye pracuje jako prostytutka. Razem z innymi dziewczynami z ulicy Caye przesiaduje w salonie fryzjerskim, gdzie w wolnych chwilach narzekają na swój los i pochodzące z innych krajów dziewczyny, które kradną im klientów. Jedną z nich jest Zulema z Dominikany… (opis dystrybutora)
Księżniczki (2005)
Princesas

jak nie to zapraszam na seans filmowy online i za darmo

Jorge właśnie odziedziczył interes po ojcu, który cierpiał na chronicznego pecha. Mimo to chłopak walczy z losowi, który wydaje się być nieunikniony. Przez ostanie lata wysilał się by pogodzić opiekę nad ojcem, pracę i studia. Teraz z uporem szuka innej pracy. Przez swojego brata Antionia, poznaje Paulę, z którą tworzy dziwny związek. Dzięki temu Jorge uczy się brać na siebie mniej odpowiedzialności i spojrzeć poważnie na swoje marzenia ufając, że to właśnie tego oczekują od niego inni. A więc wszystko mogłoby być inne… lub nie.
Tytuł tego filmu hiszpański reżyser Daniel Sanchez Arevalo można przetłumaczyć dosłownie na język włoski z “Granatowy, prawie czarny.” Według słów samego reżysera, stanowi “stan psychiczny, niepewna przyszłość, kolor. Kolorów, które nie zawsze są w stanie odróżnić, które zależy od światła, materiałów i nasze samopoczucie. Azul Negro opisuje niejasne sprawy życie znaków w walce z przeznaczeniem nałożonych przez okoliczności, przez rodziny lub z innych powodów pochodzenia społecznego. Jak Jorge, który jest zmuszony do opieki nad niepełnosprawnym ojcem, uwikłana w pracy jako dozorca, że nie jest spełnione. Or Paula, zamknięty w więzieniu za ich naiwność dziecka, a teraz chcą poprawić ich stan jest w więzieniu i psychicznie. guardacaso okoliczności oferty tylko brat Antonio Jorge. A potem jeszcze Izrael, który odkrywa szokującą tajemnicę o ojcu, a Natalia sąsiadem dwóch braci wrócił z praktyk w Niemczech.

Azul Negro niejasnych spraw jest orzeźwiającym komedia, napisana z dużym światłem i trochę dziecinny niewinności, nawet gdy ma do czynienia z kontrowersyjnych kwestii lub gory. Mamy do czynienia z przykładem pisania na najwyższym poziomie, w ścisłym dialogu i dowcipny zawsze prowadzone przez aktorów w części. Rzadkich współczucia i człowieczeństwa, mimo jawnej podłość pewnością Antonio, grany przez Antonio de la Torre, weteran hiszpańskiego kina z lat 90-tych. Aby dopełnić obrazu jest wspaniały soundtrack przez grin Pascal, nie zbędne i zawsze służalczy i dyskretny w wskazując na emocje, które działają pod skórą wzdłuż prawie dwie godziny filmu. Nawet jeśli podczas jazdy film (bardzo) tematy są bardzo poważne i dziś: bezrobocie, więzienie stanu, niepełnosprawność i kryzys rodziny, zawsze szuka nowe metody jego funkcji, jak zbyt często dzieje się w czasach wielkiego zamieszania i złożoności, jak te, w których żyjemy. To będzie bardzo trudne do znalezienia, ale łatwe do rozmazywanie lub sentymentalizm tak wielu komedii Serie B, a nawet jeden z najbardziej zauważalnych jest ekspozycja nell’asciuttezza, nadmierne i nie zawsze mierzy nawet w pozornie najbardziej prawdopodobne.

W kontrapunkcie do świetny kierunek Arevalo, charakteryzuje się obcisłe, szczególnie na początku, która pokazuje podwójne Anthony pozbawienia wolności, w więzieniu, i Jorge, affibbiatogli roli niewolników z losu, który bezskutecznie próbował obejścia. Zawsze jest jeszcze miejsce na nadzieję i nic nie jest zapisane w gwiazdach, które nie nadają się do woli człowieka, panem swojego losu. Rezolucja, choć nieoczekiwane, jest bardzo cenione i zapewnione. Filmy takie jak ten mogą nam pokazać świat z innej perspektywy, z większym optymizmem i coraz bardziej rzadkie w dzisiejszych czasach.
WYBRANE NAGRODY I WYRÓŻNIENIA:
2006 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji
Nagroda Specjalna Nagroda Włoskiej Unii Racjonalistycznych Ateistów i Agnostyków (UAAR) Daniel Sánchez Arévalo

2007 Hiszpańska Akademia Sztuk Filmowych
Najlepszy aktor drugoplanowy – Antonio de la Torre
Najlepszy debiut reżyserski – Daniel Sánchez Arévalo
Najlepszy debiutujący aktor – Quim Gutiérrez

nominacja Goya:
Najlepsza aktorka – Marta Etura
Najlepszy scenariusz oryginalny – Daniel Sánchez Arévalo
Najlepsza piosenka – “Imaginarte” wyk. Lantana

obejrzyj online legalnie za darmo

Faktycznie, 2046 (2004) jest trzecim filmie Wong Kar-Wai widziałem, ale były momenty, które okazały się bardziej sennie przytłaczający niż cokolwiek innego, będę świadkiem w swojej pracy (lub większości innych twórców). Ostatecznie, choć uważam, że In the Mood for Love (2000) jego najbogatszych i najbardziej satysfakcjonującej pracy ogólnej, a czasem 2046 czai się w jego cieniu. Jest to właściwe tyle ponieważ ten ostatni film jest w istocie kontynuacją, czy też “sequelu”, jak mnie za rękaw Netflix opisuje to, aby nastrój. Cudzysłowu są rzeczywiście właściwe, ponieważ 2046 jest często całkowicie styczna do wcześniejszego filmu, choć coraz częściej tak nie jest. Dancing przez kilka kochanków, różnych gatunków i ponad jednocześnie pod koniec lat sześćdziesiątych Christmases, ale trzymać blisko bohatera Mood’s Chiu-Wai (Tony Leung), a hotel, w którym przebywa, film ma swoje wzloty i upadki, ale ach, te ups …

Na przykład, nie Chiu-Wai zaloty początku kochanka, przypominając jej o przeszłości, jak czerwone aksamitne spotkanie kopertę ekranu i doskonale przytłumiony wafts muzyki z tak poza ekranem. Lub delikatny sposób Zhang Ziyi w flirtuje charakter i cofa się do zaliczek Chiu Wai, jej ambiwalentne wypowiedzi zdradza, że jej podatność przekonany teasing próbuje ukryć. Lub zarządcę hotel córki, w jej kask bardzo podobne fryzury i stroju futurystyczny, jej postawa android cloaking … co dokładnie? Miłość? Błąd? Bezwzględną puste, zero, nic nie robota?

Ostatni obraz należy do filmu znaczny odcinek science-fiction, w którym jesteśmy świadkiem charakter książki Leung jest na piśmie. Semi-futurystyczny (choć jego użycia numeru 2046 rzeczywiście odnosi się do pokoju hotelowego autor przebywał w jego kochanka nastroju), ta historia zawiera wiele miłośników Chiu Wai zbiera przez cały film, podczas gdy wyraził chęć powrotu do tej krótkiej chwili doskonałości, że obietnica innego świata, że otrzymał podczas zdarzenia opisane w nastroju. Jego sci-fi w trybie gotowości zakochuje się w androida, który przypomina byłego kochanka, kwestionując jej ustalenia, czy wraca jego uczuć. To portret kobiety jako tajemniczy androidy przypomniał mi Przekleństwa niewinności, kolejny film, w którym znaki poziom intensywny patrzy na kobiety, starając się dostrzec ich wewnętrznej świadomości. O, to nic nie da się określić poziom android człowieka po samym wyglądzie, to te pozorne migocze emocji własnych projekcji na podmiot przeraźliwie puste? (Pytanie wynika z empatii międzyludzkich we wszystkich jego błąd – kim jesteśmy empathizing z, inna osoba lub aspekty nas samych? Czy nie istnieje?) Wynikające moralne conundrums mnie chcesz wrócić do “Blade Runner”, filmu, przystań ” t online w latach, aby zobaczyć, jak zajmuje się tymi kwestiami.

Tak czy inaczej, inne sekcje 2046 nie zawsze są tak przekonujące. Sporadycznie, jego liryzm popada w trybie nadmiernie stylizowane i ma się uczucie dyskomfortu oglądając wysmakowany plastycznie, ale wolne reklama TV (słownie, jeden w reżyserii Martina Scorsese czy Wes Anderson – mówimy bardzo wysmakowany plastycznie, tutaj). Na szczęście jest kilka tych chwil, jak zwykle piękna bujnej ekranie odpowiada emocjonalne bohaterów życia lub nastrój sytuacji. Ale nawet wtedy, gdy rzeczy są buczenie, zaczyna się historia i przystanków, brak dynamiki przodu In the Mood for Love. Od kroniki serii romansów, każdy z różnym powodzeniem, to nierówną jakością jest w pewien sposób właściwy. Faktycznie, 2046 jest niezwykle udany dla tego rodzaju sequel, który nie jest wcale rzadkie. Najlepszym przykładem, że przychodzi do głowy jest bardziej American Graffiti – słusznie zapomniany 1977 obserwacji, które wykonywały różne postaci z oryginalnego na kolejne Nowy Rok Ewy w latach 60-tych. W jej strukturze opowieści, 2046 jest bardzo podobny – do tego stopnia, przedstawiający prawie dokładnie taki sam dat (24 grudnia o 66 w porównaniu do grudnia ‘69 przez Graffiti w 31 z “65 przez 68). Na szczęście, 2046 – w przeciwieństwie do Graffiti – co roku skupia się na przygodach jeden znak i nie stara się cięcia różne historie.

Poza tym, w 2046 punch-drunk wzloty i upadki rozczarowujące służy do malowania z mocą wsteczną In the Mood for Love w jarzące światła, faktycznie poprawa pamięci o romans poetycki. W tym filmie serwuje się te same funkcje co oznacza jedną noc w Chiu Wai, spraw aborcji i niespełnionej miłości, która tylko udaje się dalej koloryzować i idealizować jego czysty, nieskonsumowane, nie-do-wrócił do wczesnego romantyzmu. Do końca roku 2046, mamy korzystają jazdy, ale tęskni za wcześniejszy film. Jednak jak dowiadujemy się wielokrotnie w narracji, nikt nie wie, co sci-fi “2046″ jest naprawdę tak, ponieważ nikt nie wraca, jeżeli zostały one tam. Większość na szczęście, my, jako widzowie nie spotykają się z danym dylemat. Więc mogę (i będzie) powrót do audio-wizualne Wong poematy, gdy jestem w nastroju.
obejrzyj film onlinie legalnie za darmo

2009 Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy Zagranicznej
Nominacja Złoty Glob Najlepszy film zagraniczny

2008 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes
Grand Prix Festiwalu Najlepszy film – Matteo Garrone
Nominacja – Złota Palma – Udział w konkursie głównym – Matteo Garrone

2009 Brytyjska Akademia Sztuk Filmowych i Telewizyjnych
Nominacja BAFTA Najlepszy film nieanglojęzyczny

2009 Włoska Akademia Filmowa
David di Donatello – Najlepszy film
Najlepszy reżyser – Matteo Garrone
Najlepsza piosenka – “Herculaneum”
Najlepszy dźwięk – Maricetta Lombardo
Najlepszy montaż – Marco Spoletini
Najlepszy producent – Domenico Procacci
Najlepszy scenariusz – Gianni Di Gregorio, Massimo Gaudioso, Matteo Garrone, Maurizio Braucci, Roberto Saviano, Ugo Chiti
Nominacja – David di Donatello Najlepsza aktorka drugoplanowa – Maria Nazionale
Nominacja – Najlepsza scenografia – Paolo Bonfini
Nominacja – Najlepsze kostiumy – Alessandra Cardini
Nominacja – Najlepsze zdjęcia – Marco Onorato

2008 Europejska Akademia Filmowa
Europejska Nagroda Filmowa (od 1997) Najlepszy europejski film roku – Matteo Garrone
Najlepszy europejski aktor roku – Toni Servillo
Najlepszy europejski reżyser roku – Matteo Garrone
Nagroda im. Carlo Di Palmy dla europejskiego operatora roku
Najlepszy europejski scenarzysta roku

2009 Film Independent
Nominacja – Independent Spirit – Najlepszy film zagraniczny – Matteo Garrone

2009 Francuska Akademia Sztuki i Techniki Filmowej
Nominacja – Cezar – Najlepszy film zagraniczny – Matteo Garrone

2008 Międzynarodowa Akademia Prasowa
Satelita – Najlepszy film zagraniczny

Międzynarodowy Festiwal Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych Plus Camerimage
2008 nominacja Złota Żaba Udział w konkursie głównym
Marco Onorato
obejrzyj film onlinie legalnie za darmo

2002 Hiszpańska Akademia Sztuk Filmowych
Goya – Najlepsza debiutująca aktorka – Paz Vega
Goya – Najlepsza muzyka oryginalna – Alberto Iglesias
Nominacja Goya – Najlepszy film
Nominacja Goya – Najlepszy aktor – Tristán Ulloa
Nominacja Goya – Najlepszy reżyser – Julio Médem
Nominacja Goya – Najlepsza aktorka drugoplanowa – Elena Anaya
Nominacja Goya – Najlepsza aktorka drugoplanowa – Najwa Nimri
Nominacja Goya – Najlepszy scenariusz oryginalny – Julio Médem
Nominacja Goya – Najlepsze zdjęcia – Kiko de la Rica

2003 Międzynarodowa Akademia Prasowa
Nominacja – Złoty Satelita – Najlepszy film zagraniczny

Obejrzyj film za darmo


Mimo, zawierające sceny erotyczne, piękno dialogu, zwroty magii, szczegóły, kolory oślepiający i subiektywne pogrąża nas w brutalności historii héros.Lucia przeniesie nas w morzu namiętności, tragiczne i brutalne. Pomimo skomplikowanych, dotyka historii w ciemniejsze zakamarki ludzkiej duszy

* Spotkania na krańcach świata (Encounters at the End of the World, 2007)
* Odległa błękitna planeta (Wild Blue Yonder, 2005)
* Grizzly Man (2005)
* Biały diament (White Diamond, 2004)
* Koło czasu (Rad der Zeit, 2003)
* Mój najlepszy szatan (Mein liebster Feind – Klaus Kinski, 1999)
* Dzwony z głębi (Glocken aus der Tiefe, 1993)
* Lekcje ciemności (Lektionen in Finsternis, 1992)
* Echa mrocznego imperium (Echos aus einem düstern Reich, 1990)
* Kraina ciszy i ciemności (Land des Schweigens und der Dunkelheit, 1971)
* Fata Morgana (1971)

Szare, zabłocone miasteczko McMurdo na Antarktydzie ze swoimi buldożerami, kontenerami i pudełkowymi domami bardziej niż ośrodek naukowy przypomina ponurą wioskę górniczą. To właśnie z tego miejsca zaczynają się Spotkania na krańcu świata – kolejna filmowa przygoda Wernera Herzoga. Jej początek jest jednak pełen zwątpienia. Industrialno-kosmiczny pejzaż kłóci się z romantyczną wizją Bieguna. Reżyser konfrontuje więc na początek swoje wyobrażenia z rzeczywistością. Przegląda stare materiały filmowe, odkrywa ślady zmagań pionierów mroźnego południa. Próbuje zrozumieć, co pchało ludzi w to miejsce. Coraz uważniej przygląda się też mieszkańcom McMurdo, poznaje ich obyczaje. Z czasem trafia do rozsianych na lodowcu stacji badawczych – prawdziwego celu swojej podróży. Lodowy kontynent działa jak magnes na wszelkiego typu utalentowanych dziwaków, odszczepieńców i nałogowych marzycieli. Zgromadzeniu tu badacze należą do czołówki współczesnej nauki, jednak zdecydowali się uciec od zgiełku cywilizacji i właśnie tutaj robić swoje. Wśród nich znajdzie się też broker giełdowy, który pomyślnie przeszedł kryzys wieku średniego i postanowił zostać kierowcą śniegowego transportera, filozof który przedłożył operowanie koparką nad operacje logiczne a charyzmatyczny potomek królewskiej rodziny Azteków zajmuje się spawaniem rur. Oddalenie od świata wzmaga ekscentryczne rozrywki i zachowania mieszkańców stacji badawczych. Należą do nich koncerty na gitary elektryczne dawane na dachu stacji naukowej i pokazy sprawnego chowania się do torby podróżnej, w wykonaniu podróżniczki, która zjechała połowę świata. O swojej pracy opowiadają z wielką swobodą. Być może tym, co oddziela ich od ich kolegów, pozostawionych na Uniwersytetach i w laboratoriach, nie jest kontynent lecz nieskrępowane doświadczenie wolności?

Nie zamierzam robić kolejnego filmu o pingwinach? – zapowiedział reżyser przed rozpoczęciem zdjęć. Zapewne jednak nikt nie spodziewał się czegoś takiego po autorze ?Białego diamentu?. Wernera Herzoga interesują bowiem przede wszystkim wyjątkowe osobowości, ludzie poszukujący sensu w nieoczywistych przestrzeniach i spełniający się poprzez nietypowe działanie. Rzecz jasna, przekora twórcy sprawia, że nie odmawia on sobie postawienia niewygodnych pytań w trakcie wywiadu z wieloletnim badaczem życia pingwinów. Wprawia on swego rozmówcę z zakłopotanie pytaniami o to na jaką skalę wśród pingwinów występuje homoseksualizm i czy to prawda, że łatwo popadają w depresję. Z rozmów prowadzonych z badaczami ssaków i organizmów jednokomórkowych, fizykami próbującymi zobaczyć neutrina, wyłania się jednak coś więcej niż dająca się obrócić w żart rozmowa. Z fascynacji naukowców wyłania się przecież coś więcej, coś, za czym od lat wędruje sam reżyser – tajemnica, zbliżająca jego i nas, do absolutu. Nieprzypadkowo, patrzący na nurków Herzog odnajduje w głowie porównania religijne: ?Przed zejściem pod wodę są jak mnisi zanurzeni w modlitwie.? Impulsemdo wyprawy na Antarktydę były zdjęcia podwodne Henry?ego Kaisera, którymi zachwycił się Herzog. Ich estetyczna siła i piękno wpłynęły na sposób pokazywania Bieguna przez współpracującego z Herzogiem Petera Zeitlingera. W filmie jest wiele momentów, w których Herzog przekształca tajemnicze podwodne dźwięki i obrazy zebrane na Antarkrydzie w świat jakby z obcej planety. Natura w jego filmie jest niemym i pełnym dostojeństwa uczestnikiem dziwnej ludzkiej krzątaniny. Po latach poświęconych na fabularne i dokumentalne filmowanie niedostępnych społeczności (?Aguirre, gniew boży?, ?Fitzcarraldo?, ?Dzwony z głębin? i wiele innych), ?Spotkania na krańcu świata? jest więc oczywistą konsekwencją twórczej drogi Wernera Herzoga. Antarktyda była też ostatnim kontynentem, na którym jeszcze nie realizował filmu.

Obejrzyj film za darmo

Jak doszło do produkcji filmu?

Chciałem zrobić film fabularny na Haiti, że byłem w pracy na dłuższą chwilę … Chciałem strzelać narracji funkcji, które chciałem strzelać dokumentalnego stylu, z tego rodzaju postawy.

Dla tego rodzaju historia się stało trzeba silnych bohaterów, którzy mają nadzieję i marzenia, i którego plecy o ścianę. I tak wiedziałem, że muszę patrzeć w slumsach Port au Prince je znaleźć. I wtedy usłyszałem o Lele , a słyszałem o młody chłopak serbski, której na imię było Milos Loncarevic [filmu współpracy reżyser i operator filmowy]; tych dwóch facetów były w slumsach , wiszące tam cały czas i byli przyjaciółmi z liderów gangu i miał dostęp. Więc kontakt nich i przez nich mam kontakt z 2Pac i Bily które były doskonałe, ponieważ były tak różne, bracia, przywódcy gangu, ale tak różne. W chwili, gdy stanął przed nimi, oni tam chciał zrobić film, chcą opowiedzieć.

Gdy wszystkie elementy spadły na miejsce nie miałem czasu, aby ubiegać się o pieniądze lub coś podobnego zazwyczaj robisz – zrobić z oferty stacji telewizyjnych lub coś podobnego – I just had to przede wszystkim zapytać ludzi wiedziałem o pomoc, coraz narzędzi, film czas i wtedy maxed obecnie moja karta kredytowa i wzięli kredyty.

Film ma tak niesamowitą opowieść funkcji. Jak przebiegały struktury IT, zarówno podczas strzelali, a następnie w edycji?

Kręciliśmy nieustannie przez około sześć miesięcy, ale w połowie I wrócił do Danii z materiału miałem, a Milos przechowywane zdjęcia, i znalazłem tych wydawców, których praca bardzo lubiłem, i zapytał ich … tworzywa miałem i fabuła Miałem, aby zmienić wraz z przyczepą. Więc rzeczywiście zrobił trailer filmu gdyśmy byli jeszcze zdjęć, bo chciałem zobaczyć, czy mam rację, że tego rodzaju język mógł przeprowadzić. I chciałem je wyciąć przyczepy jak były cięcia przyczepy do narracji funkcji. Tak zrobili to i to działało. W pewnym sensie, przyczepa jest krótszy formie filmu fabularnego, więc wpadł na pomysł, że jeśli uda mi się na język filmu, cięcie styl, wygląd, dźwięk, który był także bardzo istotne, aby uzyskać uczucie film . Gdybym mógł wszystkie te rzeczy dzieje … tutaj swój głównych bohaterów, oto sprzeciw, tutaj these guys wanna go, oto co przed nimi, czy może uważasz, że wszystkie rzeczy wtedy wiedziałam, że muszę coś. So I did, że w sposób ten proces, zdałem sobie sprawę, jakie materiały i wymaga dalszych w tym filmie, jakie były słabe strony i jakie były mocne.

Wróciłem więc z tej wiedzy, a przyczepa w kieszeni, na Haiti, a gotowy film. I wtedy łatwo było – miałem 500 godzin materiału, gdy wróciłem, i już wiedzieliśmy, języka, ekspresji filmowej – w dobrym stylu, wszystko, a więc możemy wyciąć, nie musieliśmy szukać do języka, to już to. Więc w tym momencie była to tylko kwestia zapisywania 500 godzin materiału – także to nie tylko, it’s a big, big job! – I organizacji, które zgodnie z streszczenie. Wiesz, trzy działają struktury, wszystko było na ścianie. I przybili wielki, 10-foot long rzeczy, z trzech aktów, odwrócenie fabuły, wszystko.

Nie sądziłem, historię można uzyskać wszelkie bardziej intensywne, a następnie pojawiły się miłosny trójkąt. To się stało po chcesz początku prac zdjęciowych?

Tak, to jedyna rzecz, którą nie zapisać w pierwszym dniu i to w obecności dużych film oczywiście! I wiedzieli, że będzie to rywalizacja między tymi faceci, bo są tak różne, wiedziałem, że miał być tarcia między braćmi, a także miałem wrażenie, że kiedyś prezydent i zewnętrznych nacisków było zniknie, że psy będzie psów i oni rozpocząć jedzenie ze sobą. Tego rodzaju rzeczy byłem całkiem świadomy, ten miłosny trójkąt na domiar wszystkiego … to znaczy Czułem flirt początku, lecz nie miałem pojęcia by do tego doszło, było dużym zaskoczeniem.

I tak naprawdę nie wiedziałem, że to będzie część filmu – to był dopiero w trakcie edycji. Miałem wybór wyciąć i zachować go, ale pomyślałem, że nakręcił film silniejszy.

Jak wyglądała współpraca z współ-reżyserem? Jak to działa związek?

Milos jest młody chłopak, który dorastał w Belgradzie podczas wojny. Był to mój punkt dostępu do tych facetów, znał je tak dobrze … Miał niezależną jednostkę dlatego, że musiał być tam bez przerwy, aby uzyskać ich zapomnieć, kamery, więc miał sporo autonomii i dlatego dostał kredytowej. Jest bardzo utalentowany i bardzo odważny i filmu nigdy nie powstałyby bez niego.

Mówiłeś, że udał się tam z karty kredytowej i pożyczki, a ja chciałem zapytać jak się potem poszedł o uzyskanie środków finansowych i sprzedaży film on?

W tym samym czasie, co przeciąć przyczepy połowie pokazałem, że dla duńskiej firmy produkcyjne, Nordisk Film … Nie są one naprawdę wiele filmów dokumentalnych, ale właśnie utworzony nowy dział dokumentacji, że bardzo, bardzo dobrym producentem, której nazwisko jest Michael Chr. Rieks było uruchomienie i szukali dla projektów, które pasują do ich profilu i znałem go więc poszedłem do niego i zostali natychmiast: ‘Tak, zróbmy to. Więc skoczył na pokładzie, i włożyli pieniądze z własnej kieszeni, a potem skontaktował duńskiej telewizji (TV2), aby otrzymać trochę więcej pieniędzy, a potem stosowane w formie pieniędzy Duński Instytut Filmowy. [One] pierwszy odrzucił mnie i powiedział, że nie ma innego reportażu wiadomości z jednym z punktów wrzenia i wysłałem list najgorszych, jakie kiedykolwiek napisał do kogoś z powrotem na [ich], powiedziałem im, że zostały shitheads … mam tak wiele szacunku dla tego, że faktycznie spojrzałem na piśmie i powiedział, mógł mieć rację, spójrzmy jeszcze raz. Zazwyczaj ludzie wystarczy zamknąć drzwi Nie chcę z tobą porozmawiać ponownie z tego rodzaju pisma i redaktor zamawiający w duńskiej Instytutu Filmowego, myślę, że było bardzo odważne z jej i otwarci, i zrobiła to, a ona Widziałam, że był to inny rodzaj folii i dlatego poszli na pokładzie z pieniędzmi. I wtedy skontaktujemy Wyclef Jean i pokazał mu stuff, i chcieli mu się film, to również był tak zwariowany o niej był jak “yeah, I’d love robić muzykę, a jeśli potrzeba więcej pieniędzy, I’d love to być częścią tego zbyt. “więc wprowadzono również pieniądze w film.

Sceny z Wyclef Jean w telefonie jest bardzo silne sceny. Jak się skontaktować z nim?

2pac próbował rozpaczliwie go znaleźć, bo Wyclef jest bohaterem poza – nie jest sławna na Haiti, on tylko symbol nadzieję, że możesz go i uczynić z niego wielki gdzieś w świecie, on jak tylko facet, który nie to. Urodzony tuż Cite Soleil. 2pac był przekonany, że gdyby mógł po prostu złapać Wyclef następnie jego życie ulegnie zmianie, lecz nie mogę połączyć go z Wyclef, bo nie może ingerować w historię. Podczas pracy z rzeczywistością, trzeba zdać sobie sprawę, że rzeczywistość musi być jedyną siłą. Nie można uruchomić kurwa z tym, You’re Fucking sobie jakoś, więc nie mogę ingerować. Ale 2pac było nagranie trochę muzyki w kilka naprawdę małe studio shithole w Port au Prince i poznał innego Haiti-Amerykanin, który był tam zapis czegoś, którzy znali kogoś, kto znał kogoś, kto znał Wyclef. On dostał w kontakcie z Wyclef i wtedy będę mógł skontaktować Wyclef po tym, ponieważ czułem, drzwi były otwarte. That’s how we did it.

To bardzo interesujący punkt, aby podwyższyć o nie mogąc ingerować. Praca w sytuacji tak, że muszą być dość trudne.

Ach tak, byłem jak gryzie moje wargi, starając się powstrzymać i utrzymywać dystans i nie przeszkadzają. I to jest bardzo ważne dla mnie, aby powiedzieć, że nie robię tego dla żadnego rodzaju błędne purytańskich pomysłów. Nie wierzę w tego typu rzeczy. Nie jestem dziennikarzem, nie staram się zrobić coś dziennikarskie, wyważony i obiektywny, uważam, że to wszystko bzdury. Jestem filmowcem i gawędziarz jestem, nie mam żadnych problemów etycznych. Mam problem z niszczenia własnej siły, kiedy robisz dokumentalny, nawet jeśli chcesz go mieć napęd filmów fabularnych, jeśli robisz dokumentalnych, it’s real, i że musi być siły. Więc jesteś co się bezsilny, jeśli jesteś zakłócających.

Dla mnie oglądanie, że wydawało się oczywiste, ale widziałem, że inne osoby rozpoczęły w debacie o polityce za nim, niż do czynienia z filmu.

Dbam o polityce, jestem bardzo zainteresowana, lecz nie jestem filmowcem politycznego w tym sensie. Of course it’s polityczne na wiele sposobów, ale nie jestem tego typu “Chcę przekonać ludzi o tym, że i inne politycznie”, myślę, że ludzie powinni dokonywania własnych wyborów. Chciałem zrobić film, że jest dramat ludzi, no i oczywiście to nic ludzkiego dramatu to zestaw w bardzo, bardzo politycznym tle ale chciałem, aby uzyskać poczucie prawdy, chciałem nakręcić film eyeheight chciałem być z liderów gangu i poczuć życia politycznego, ponieważ czuł. Więc nie chcę nikogo przekonywać na wszystkich – Chcę publiczności sędzia dla siebie. I to samo z gangów. Ja się skargi, że to sympatyzującej z ich zbyt wiele. Nie jestem wcale sympatyzującej z nimi, ale ludzie, tylko dlatego, że nie jestem przy stoją przed nimi, think that I’m sympatyzującej z nich, że nie w każdym przypadku. To Verite kina i chcę nadrobienie ich umysłach. Myślę, że oceny moralne nie są do mnie. Ale mogę powiedzieć w tym wywiadzie, że jestem całkowicie przeciwny do niczego tych gangów to moralnie. Myślę, że są one moralnie naganne i obrzydliwe, a oni mordercami. Ale chodzi o to, kiedy zachować patrząc na te bandy z tego moralnego już na rękaw i nie chcąc zmierzyć się z faktem, że jesteśmy ludźmi, także wtedy masz problem. Podobnie jak na Haiti teraz, każdy chce je zabić i to tendencji. It’s like 2Pac mówi “zabijanie, zabijanie, zabijanie, kiedy jest kiedykolwiek będzie przerwać?” I on ma rację. Ponieważ these guys, they’re not choroby, są objawem choroby, można spróbować leczyć, że objaw ale nie jesteś leczenia tej choroby. Ale część misji filmu jest, aby zobaczyć, że są ludźmi, bo tylko wtedy możemy zacząć myśleć o, być może trzeba nie tylko zabić tych facetów, ale w rzeczywistości ustalenie choroby, które, jak można nie być slumsów strasznego w kraju jak ten? Jak można tego dopuścić? Miejsce z niczego, nie nadzieję, bez jedzenia, brak wody, brak elektryczności, nie ma kanalizacji, nie ma nic. I jak śmiesz używać gangów jako narzędzia walki politycznej? Myślę, że jest absurdalne. Ale trzeba pokazać człowieczeństwo, a to co robię, ale to nie znaczy, że sympatyzują.

fragment wywiadu z reżyserem autorstwa Kerry McLeod